قطره قطره‌ات طلاست

يك كم از طلاي خود حراج مي‌كني؟

عاشقم

با من ازدواج مي‌كني؟

اشك گفت:

ازدواج اشك و دستمالِ كاغذي!

تو چقدر ساده‌اي

خوش خيال كاغذي!

توي ازدواج ما

تو مچاله مي‌شوي

چرك مي‌شوي و تكه‌اي زباله مي‌شوي

پس برو و بي‌خيال باش

عاشقي كجاست!

تو فقط

دستمال باش!

دستمال كاغذي، دلش شكست

گوشه‌اي كنار جعبه‌اش نشست

گريه كرد و گريه كرد و گريه كرد

در تن سفيد و نازكش دويد

خونِ درد

آخرش، دستمال كاغذي مچاله شد

مثل تكه‌اي زباله شد

او ولي شبيه ديگران نشد

چرك و زشت مثل اين و آن نشد

رفت اگرچه توي سطل آشغال

پاك بود و عاشق و زلال

او

با تمام دستمال‌هاي كاغذي

فرق داشت

چون كه در ميان قلب خود

دانه‌هاي اشك كاشت.

                 کامنت یکی از دوستانم که برای من گذاشته بود :

http://gharibe-ashena-70.blogfa.com

هیچگاه دلم اینقدر هوای تو را نکرده بود 

 چه هوایی

 چار راه و ... چراغ سبز 

 منم که می گویم 

 همیشه در زمستان زیباتر بودی

پر از سرود ، ضیافت 

 پر از مرور ، ملاقات 

 هیچگاه دلم اینقدر هوای تو را نکرده بود 

 چه هوایی ؟

 چارراه ... و چراغ سبز 
 

تویی که می گویی 
 

در سالهای پیش شکیباتر بودی

 پر از سکوت ، متانت

پر از غرور ، مراعات

از من می گویی ؟

آری از تو می گویم

تو که به غرور

از غروب

سان می بینی

بی که هر عصر

کوه بداند

که اگر با اندیشه ی پیشواز تو

دریا شود

به ناگاه سد می شوی

از من می گویی ؟

آری از تو می گویم

تو که به شعور

در طلوع

جان می بینی

بی که هر صبح

دریا بداند

که اگر با اندیشه ی بدرقه ی تو

کوه شود

به ناگاه می شوی

از من می گویی /

آری از تو می گویم

دیگر کنارم " خیال " تو نیست 

 عین جوهر 

 جوهر هستی !

 هستی روان !

 دیگر کنارم خیال تو نیست

تو که نگاهم در نگاهت

کورترین گره دنیاست 

 تو که هر چه گفتم گفتی : به چشم 

 پریماه!

چشم از چشم ام برمدار 

 که گذران هستی ام 

 بر مدار نگاه توست 
 

عین جوهر !
 

جوهر هستی !

هستی روان !